Getverse betw-eters van vragen.

Getverse betw-eters van vragen;

Image

Van Sinterklaas kreeg ik een „duurzaamheids boek” dat eigenlijk helemaal niet over duurzaamheid gaat. Het was ook nog eens een papieren boek dus dat spoort ook al niet. Ook leende ik een filosofie boek van dochterlief (=lenen duurzamer?). Want voor ik mijn uitspraken hier op dit doorgeefluik zet moet ik de boel eerst leren onderzoeken van haar (dwz eerst objectief en juist definiëren).  De vragen luidden dan: wat betekend duurzaam, wat zegt de filosofie tav van ons mensen wie we zijn en hoe verhouden wij ons tav het milieu enz enz. Gaat het om de kwaliteit van een product zodat je ergens langer mee doet? Bij Auto’s en consumentenproducten slaat het vaak op de term kostenbesparend (=zuinig) en lage belastingtarieven; in de financiële sector -als je geluk- hebt om ethische aspecten. In de voedsel industrie om bio, lokaal en slow. Dit over duurzaamheid, waar ik geen definitie van heb maar de vraag oproep. In elk geval willen we wel. De buuv op de t-splitsing probeert in onze buurt lataarnpalen op zonne-energie van de gemeente te krijgen. Een aantal van ons hebben al groene daken en groene stroom. Zonder tegendraads te willen zijn beseffen we ons toch wel dat we gewoon grijze stroom uit ons stopcontact krijgen? We kopen een vaatwasser die lang mee kan, een energie label A draagt en met minder water toe kan dan de handafwas. Maar wat gebeurt er in de machine als je nog eens het energie-knopje erbij indrukt? Wast ie korter =sneller of op lagere temperaturen = langer. Dat zeggen ze niet, bovendien kunnen wij de temperatuur niet controleren noch van vaatwasser noch van wasmachine . En hoe kunnen ‚duurzame’ vaatwas blokjes met 3 tot 5 lagen alle afzonderlijk hun werk doen als ze allemaal tegelijk in het afwassop terecht komen en daarna tegelijk uitgespoeld..

We willen wel inderdaad wel maar vraag: zijn we ook niet erg snel geneigd tevreden te willen zijn en ons bovendien met open ogen te laten foppen? Is dat in zijn geheel een goede of foute ontwikkeling?

Is duurzaam nou sneller of is duurzaam nou langzamer. Wel: alle zijn rechtlijnig gedacht; want alle gedachten die uitgaan van de polarisering of de dichotomie zullen ons verwijderen van het maatschappelijke totaalbeeld en ook van het natuurlijk leefmilieu. Het blijkt dat de bewuste consument alleen vaak maar de laatste voedselgoeroe &hits volgt en al blij met iedere -ik kies bewust label-. Zonder te weten WAT. De consument wil duurzaam maar het woord zelf is nog niet gedefinieerd. Dat is het probleem. Of moet je dan zorgen dat datgene wat in de mode geraakt misschien dusdanig ok is zodat de consument niet zo hard hoeft na te denken en het aan overheden overlaten? Ook bisschoppen moeten volgens de laatste berichten uit Rome een bijdrage gaan leveren aan het publieke debat en naar de buitenwereld luisteren. De RK kerk complimenteert Nederland met de wijze waarop wij met het seksueel misbruik zijn omgegaan maar „hoopt dat we het evangelie blijven verkondigen zonder in droefheid verstrikt te raken.” We worden opgeroepen opener te worden en meer te worden als „Francisus” terwijl de paus zijn kapitaal verzilvert als gevolg van leegstroom van kerken &-gebouwen.. Hij vind dit wel een duurzaam besluit. (maar voor wie&wat?). Hoe plaats je een ontwikkeling die bv toelaat dat we een plastic plastuit kunnen aanschaffen die een duurzaam product mag worden genoemd omdat zij vrouwen in staat stelt staande  te urineren. „Voor de actieve vrouw!” is het slogan dus wordt er in bepaalde groeperingen het begrip duurzaam er gretig en zonder tegensputteren bij op-genomen. Hoe zit het met duurzaam vlees eten? Wat doen we met de volgende dieetgoeroe die iedereen met gewichtsproblemen braaf volgt omdat het 3 maanden werkt en daarna ben je terug bij af (of verder van huis zou ik zeggen), de een zegt : eet vlees en geen koolhydraten en de ander vise versa. Zittend werken is nu het nieuwe roken gebleken (dus als je voor je buro staat te werken kun je weer gaan roken?), bij de dood van Mandela staat of valt  symbool voor anti apartheid, dus wat nu? Het komt omdat we met maatschappelijke problemen van doen hebben, en de blik dient wijder te reiken ipv lokaal. Is lokaal duurzaam, in dit geval niet. De meeste westerlingen blijken na onderzoek weinig moeite te hebben met de dood van vele afrikanen die de Middellandse zee oversteken en daarbij verdrinken maar wel met die van Mandela. Zo kan je nog uren doorgaan met contradictische voorbeelden te noemen, maar ook deze zijn op -korte door de bocht stellingen- gepresenteerd en bij elkaar gezet. Volgens Arnon Grunberg komt het doordat we behoefte hebben aan een overzichtelijke wereld. En bij overzicht hoort een ‚symbolisch kwaad’. Dit is wat ik met dat polariseren bedoel. 

„Als je als vegetariër op een feestje komt  lijkt dit de carnivoren nogal te raken. Vlees of niet raakt een verband over wie we zijn en wie we willen zijn al vanaf Genesis tot aan de  de nieuwste landbouwsubsidie wetgeving. En steeds lijkt het alsof we ons slechts kunnen richten op de periferie van standpunten ; de ‚logische’ extremen ipv de praktijk. De alles of niets gedachte over voeding gebruiken wij verder bij geen enkele ethische kwestie. Net zo min als je nooit of altijd liegt. Als vegetariër zijnde wordt ik bijna altijd gewezen op een inconsequentie of probeert men een zwak punt te ontdekken in een bewering die ik nooit heb gedaan. Ik heb zelfs het idee dat mijn vegetarische levenswijze voor zulke mensen belangrijker is dan voor mij.”  uit J.S. Foer : ‚Dieren eten’.

Ook hier weer ontleen ik enkele uit het verband gehaalde stukjes tekst (om dat ik ze herken uit een periode). Het belangrijkste is: niet zo snel te oordelen maar te verdiepen. Het probleem over een langere termijn te beschouwen en naar elkaar te luisteren. We hebben bv over dit laatste onderwerp een discussie nodig waarbij vlees het middelpunt vormt net zoals het nu eenmaal het middelpunt vormt op het bord en dat houdt niet in dat we na afloop net doen alsof we het allemaal eens zijn. Het is een onvermijdelijke realiteit dat hoe sterk onze ideeën zijn over wat goed is voor onszelf en anderen, we ook weten dat onze standpunten zullen botsen met die van de buren over de hele wereld. Velen volgen dieëten, velen lusten opeens geen vlees als er zojuist een schandaal in het nieuws was. Ook ik was zeer geschokt na het lezen van een stukje over hoe in sommige culturen het heel gewoon is om hond op het menu te zetten. Als je er even doorheen bent besef je je dat het niet je geweten kan zijn als je daarna wel worst lust van een varken. Wat is/bepaald jou geweten eigenlijk? en kan je die over anderen heen projecteren? En wat als ‚dik’ zijn nu een maatschappelijke kwestie was?

Misschien had de paus enigszins gelijk door zijn voorbeeld van Fransiscus aan te halen. Bescheidenheid, respect en luistervaardigheid zijn op zijn plaats, echter van elke soort goeroe moesten we ons maar zo snel mogelijk ontdoen, bewust te zijn van het kleine stukje dat ze laten zien en dat er vaak diverse belangen zich verstrengelen. Het gaat om gehelen en het gaat om jou leven. Het is in elk geval zeker niet duurzaam om met je eigen ff snel gevormde mening in een ivoren toren te  gaan wonen, no matter wat jij ook eet of laat staan. We doen ons best en we hoeven er ook niet over op te scheppen. In elk geval zou je ook naar de Paus kunnen kijken als een soort verzekeraar van bonussen in het hiernamaals. Wel en bonussen zijn niet duurzaam toch? of wel?

De volgende 2 boeken kan ik jullie aanbevelen voor rondom de december-bezinning:

Jonatan Saffran Foer: Dieren eten, die om te beginnen prachtig beschrijft hoe zijn Joodse oma in de bossen van midden Europa moest overleven in WO 2 en afval van anderen at en ook vleesresten uit vuilnisbakken. „Tegen het eind was het het ergst, veel mensen stierven vlak voor het einde, ik wist niet of ik het zou halen. Een boer, een Rus, zag hoe ik er aan toe was, hij ging naar binnen en kwam naar buiten met een stuk vlees voor me. „ Levensreddend, meende haar kleinzoon. Ze bleek het echter niet opgegeten te hebben. Waarom? omdat het niet koosjer was, zelfs niet om te overleven. „Als niets er meer toe doet, is er niets om voor te leven” Aldus. Over verhalen, over mensch zijn; een prachtig integer betoog.

=bij mij te leen zodra ik het uit heb.

Het 2de boek is geheel filosofisch en van de modernste nieuwe compattibel-ist, die volgens strakke definiëring van termen als : bewust, onbewust, waarnemen, associeren, kiezen, oordelen komt tot een frisse kijk op onze vrije wil -die wel degelijk bestaat- itt de laatste neuro-wetenschappelijke beweringen. Door deze laatste te onderzoeken in het juiste licht te zetten (niet te verwerpen) en ook trouwens de deterministische visie -die meent dat we uit louter onze natuurlijke omgeving bestaan en al onze beweegredenen hieruit voort komen-. De laatste past mi in stelselmatig voorkomende ideeën in de media dat de mens zich als oerwezen wel moest volproppen en weer wegrennen en weer volproppen tot de volgende vangst en meent daar al onze neiging tot overgewicht onder te kunnen schuiven, ze hebben deels gelijk, maar dat is nog lang niet alles wat er over gezegd kan worden. Prima leesbare filosofie , nodigt uit tot zelf nadenken,  ook voor beginners. Marc Slors „Dat had je gedacht”.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s