Chocolade of re-birthen?

Chocolade of re-birthenAfbeelding

 

Tegenwoordig wordt je therapie gewoon zowat door de strot geduwd. Ook als je ergens geen probleem me hebt is er wel een ‚mede-reizig(st)er’ die meent te weten waar je knoop zit en welke afslag je (ongevraagd) moet nemen. Ik geef toe dat een viertal jaar psychotherapie mij zeer goed gedaan hebben maar tegenwoordig heeft iedere therapeut blijkbaa zijn eigen ‚kunstje’ om op je los te laten waar van ik mij soms afvraag of het jou goed moet doen of dat je aan de ander zijn verwachting gaat beantwoorden. Daarmee wil ik geenszins elke vorm van- afwijzen of veroordelen. Ieder doet wat op dat moment bij hem/haar past en nodig is met respect voor groei en volwassen worden.

 

Ik moest alleen even terug denken aan het moment dat ik een puppy uit de kennel haalde negen jaar geleden en er mee op hondencursus ging. Het kleine witte hondje moest natuurlijk ook allerlei kunstjes leren waar er idd een aantal wel goed van zijn aangeslagen. Een moment herinner ik mij dat zij door een lange gele plastic buis moest kruipen alsof zij konijnen achterna joeg, waarop er dan natuurlijk beloningen volgden in de vorm van verantwoord maar zeer begeerd koekje. Die werden dan al knielend uit de hand opgegeten. Kijk zo doet Pavlov dat dus. (vooral dat knielen) Deze hele manouvre door de tunnel heen was ik voor mijn gevoel de hond ff kwijt. Als zij dan haar poeslieve witte neusje uit het uiteinde van dit ‚geboorte kanaal’ kwam steken waren we werkelijk opgelucht alsof het een bevalling betrof. We stonden dan ook druk te juichen. We duwden haar aan de ene kant erin, en keken haar aan de andere zijde er weer uit onder luid gejoel& spektakel. Zodoende kwam de term re-birthen indertijd in me op. Op de puppy cursus deden we eigenlijk een soort „re-birthen” waarbij het dierlijke deel van ons (onderbewuste?) door een plastic buis kruipt en wij net doen alsof we blij waren dat ze er was. Tegenwoordig doen we dat dus met zijn allen op een soort familie reunie. Hierbij worden vooraf de opstellingen bepaalt en aan het einde kreeg je als ik mijn gevoel eerlijk had uitgesproken (onder luid gevloek trouwens) iets lekkers. Hieraan heb ik dus een chocolade verslaving over gehouden , ik meen mij nu de gehele dag te mogen uiten en er voor beloond te worden ook nog. Voor zover Mr. Pavlov aan het woord.

 

Godzijdank zijn er wetenschappelijke bewijzen voor dat chocolade gezond is en beslist dun maakt.

Naast de antidepressivum die het al was en bovendien ook aphrodisiacum. Heerlijk &begeerlijk dus allemaal. 

 

Om nog eventjes  in de therapielijn te blijven:  ik wordt persoonlijk hysterisch van chocolade met een vulling. Dat komt omdat zo’n 20 jaar geleden van Kooten de Bie een vieze mannen-filmpje maakten waarbij de ‚vieze man’ dus een Chocolatrie in loopt om te  proeven, wel als je al iets gaat rijzen….?  Mijn haren in elk geval te berge. De beste remedie tegen snoepstoornissen, en mn die van chocolade met de zachte vulling. Kijken! Laat Pavlov zijn werk ook weer teniet doen! Aanklikken op de link hieronder en gruwel! 

 

http://www.youtube.com/watch?v=eZYTfRM-eOo    „De vieze man proeft bonbon”

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s