SSSST,stil de courgettes slapen nog!

Met een Hof-van-Eeden-fourageur samen op de weegschaal; klinkend taalgebruik a la Peppi&Kokkie; bioritme in blauw, gele klonters achter op de tong, groene stukjes én godsamme nog an toe: ‘oh…. sssst stil! de courgettes slapen nog’.

God zegen de man die met zijn jagersinstinkt de weg op gaat met een ‘schiet’apparaat dat fototoestel heet en geneigd is af te remmen bij het overstekend groot wild (die, met die lieve oogjes) en vervolgens de hond in huis te gebruiken als theemuts annex voetenstoof.

 

Nog veel authentieker dan dat is het natuurlijk om appels uit de boom te schudden (of schieten zoals de crimineel in Mads Mikkelsen’s ‘Addam’s Apple’)) en ze mooi in vijgenbladen of appeltaart te verpakken met een bloedend oor en andere medische heksernijen. Een stuk kaas een klont te noemen klinkt wel ok. “Haal een klont gele uit de supermarkt bepoeder die met schimmel van die d’r naastgelegen blauwe en voer op met het bier van rechtsonder uit ’t schap (en gooi meteen die vettige theemuts onderweg) even het Lauwersmeer in voor een schone witte vacht zonder optische witmakers (die, met die lieve oogjes)”. Klare taal.

 

Poëzie is anders (hoewel..) maar ook niet als dagelijkse kost bedoeld- bovendien gaan we niet overal fijngevoelig over lopen doen – is het motto. Vandaar dus dat we ons rot schrokken toen er van de week digitale TV werd geinstalleerd (na een lang leven van de annalogiën: 1, 2 en 3) want in “oertaal” heette dat nog gewoon Teelewizie. En “hie dit’t nait”. Er zit nu interactief & doorlopend HBO kookprogramma, kunst en wetenschap op waar ik dusdanig overweldigd (na zes maanden vrijwillige eenzame afsluiting) door werd dat ik in schoktoestand geraakte en oervragen ging stellen zoals: ‘hoe kan dat gele?’, ‘hoe komt de zon daar bij?’, ‘hoedat heb ik honger’ en ‘hoezee is de zee nie zo zout zoals de zeezout’ en ‘wat gebeurt er wel niet als ik hier allemaal mee interactief wil gaan?’  En nog veel meer in het kader van “buitengewoonzijn enzo”. “Godsamme nog an toe” zou mijn geliefde Klaassie van N. Dijkshoorn zeggen. Want.  Nergens is er antwoord gekomen behalve dan eventueel &deeltijds over de nieuwe medicijnen uitgevonden tegen jetlag die ik wellicht kan innemen als ik te lang in vol badend witlicht heb gewerkt tot s’avonds 10 uur; dus behandel ik obligate zaken in deze het liefst zelf en ben begonnen de lichtknop (van de gele en de witte) als een geheel nieuwe en behulpzame vriend te beschouwen. Wat er in zes maanden allemaal niet kan veranderen.

 

Grappig is in deze dat ik door associatie (simpel simpeler simpelst) vanzelf weer op het overgewaardeerde onderwerp ‘eten’ uitkom en zeker als ik de witte ‘Apple machine’ open en mij gebaad weet in zeker blauw licht. Maar dat is een Pavlov reaktie waar jullie mee eters part&deel aan hebben. De natuur regelt de honger-kwestie -mits er iets te makken valt dan- , vanzelf. Daarmee kom ik in het najaar en de propvolle moestuin van afgelopen seizoen weer uit op het vraagstuk van de houdbaarheid en zie: een wetenschappelijk artikel dat voor m’n -inmiddels lopende- neus zegt mij dat ook groenten last kunnen hebben van een jetlag. Dat is naar, dat hadden we niet gedacht, ik geef het toe.

 

Ergens in juni kwam blijkbaar het grote nieuws dat Amerikaanse wetenschappers hebben aangetoond dat groente en fruit een dag- en nacht ritme hebben. Helemaal gemist en op eigen kracht -ook na de oogst- zijn ze nog fysiologisch actief. En dat lees ik nu pas! Zo maken sommige groenten na zonsondergang bepaalde stoffen aan om insecten te weren die rond die tijd actief worden. Dit noemen wij anti-oxidanten (kan ik effe goed gebruiken!) en zijn voor ons zeer behulpzaam. De clou is nu dat het  in het na en voorjaarszonnetje vroeger donker wordt vroeger eten betekend; en in de zomer laat eten het beste is om optimaal alles uit een kool te slepen wat er in zit.

 

Vanavond snijden wij groenten dus om een uur zes. Een kool ‘denkt’ dan nl dat ie zo dadelijk wordt aangevallen, en dat is dus ook zo. Ook op de fruitschaal blijft het doorwerken. En niet te vergeten in de koelkast.(lichtje aan, lichtje uit) Maar net als bij mensen ‘gaat het’ op een gegeven ogenblik wel weer. Dan past iedere lullige snijboon zich weer aan aan het nieuwe ritme. Voor mij is blauw licht van de pc inmiddels een antidepressivum geworden. En het gaat best wel weer met me. Zie?!

 

Maar: mocht je geneigd zijn om de koelkast erg vaak open en dicht te doen dan loop je kans dat je zojuist de een of andere geplukte/ bewaarbare  ‘groenling’ uit zijn REM-slaap hebt gehaald. Het is zaak deze wel zo snel mogelijk uit zijn of haar lijden te verlossen. Wees dus wakker als ergens in komende weken de klok een uur terug wordt gezet…

 

Dan zal ik nog mee-vermelden omdat de info zo informatief is als het maar zijn kan vandaag dat bananen en appels een stofje genaamd ‘ethyleengas’ afgeven bij het rijpen en daarmee naburig fruit kunnen aansteken tot navolging. Soms wil je dat dus niet. Hetzelfde gebeurt bij een beurs plekje wat volgens eigen interpretatie wil zeggen dat het fruit zo snel mogelijk gegeten “wil worden”. Misschien niet zozeer die appel die – mits gaaf- maandenlang bewaard kan in het donker maar het wordt natuurlijk een heel ander verhaal bij die ingevlogen banaan die natuurlijk al meteen veel meer last heeft van zijn jetlag. Het beste is dus om deze vakantiegangers zoals banaan en mango onmiddelijk !! terug te sturen na dit kortstondig asiel. (nee grapje hoor)

Behalve dan weer de groentjes die passen zich blijkbaar vlug aan. Eenmaal in de koelkast gelegen zullen ze echter in het licht niet gauw verder gaan rijpen. Op de fruitschaal leggen dus; in de zon en bij de kachel. In het zicht ook, en in het geurveld zodat je zin krijgt zeg maar. (ook een gevolg van Ethyleengas)

 

Het Gas -dat tegenwoordig trouwens etheen heet- wordt in de industrie gebruikt/ nagemaakt om vinyl en polymeren van te maken. Het komt in de natuur voor in combinatie met stikstof (onder de noemer ‘bananagas’ verkocht) om rijping van vruchten te versnellen. Ook blijkt een werking van kiemremming bij aardappelen en uien en het sneller verwelken van snijbloemen. Daarom houd je vruchten en snijbloemen ver uit elkaar en leg je appelen naast de aardappelen in de kelder. Mijn over over over over grootouders deden dat al (daarom zijn wijn we nog steeds ‘over’). Dit geëvolueerde hormoon in de vruchten -die overigens climacterische vruchten- worden genoemd (tomaten, passievruchten, kaki en avocado behoren daar  toe) produceren dit om dieren aan te trekken die de zaden ervan verspreiden door zich hier mee te voeden. Het gas is werkzaam in de plant als hormoon en gaat werken als de tempertuur stijgt, steekt langzaam ander fruit aan zodat niet alles tegelijk rijp wordt om daarmee te zorgen dat niet dezelfde dieren te veel tegelijk ervan eten. Dit waarborgt een grotere kans op verspreiding en daarmee de soort.(uit Wiki) En bespaart dus een boel buikpijn. Hierzo voer ik persoonlijk een ruilhandeltje in zaden ‘die straks niet meer mogen’ om de evolutie te waarborgen. Waar blauw licht al niet goed voor is.

 

Ada BesselinkAfbeelding

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s