We worden slimmer door de natuur!

images kopie

Het weer en andere gespreksonderwerpen. 4 oktober 2014

Er heerst een licht afhankelijkheidsdrama in Nederland en trouwens niet alleen bij ons. Het drama heet: buienradar. Evenals Tom Tom en google map noopt het ons nauwelijks nog om zelfstandig je route en/of je weersverwachting -nou zo ongeveer dan- te bepalen. Waar is de boer die zijn vinger in de lucht steekt, de einder afstaart en zegt: vanmiddag gaat het om vier uur regenen, waar is m’n oude opoe die met vertrokken gezicht haar eksterogen betast en roept: „het weer slaat binnenkort om!”; Kapitein Kierkegaard die een klein wolkje aan de horizon ziet verschijnen en zich klaar maakt voor een zware nacht. De Jan Pelleboer die de mensen in de 70er jaren aan de radio gekluisterd hield en zei dat er weliswaar een buitje zou komen , maar met een paraplu bij de hand hoefde je niets te laten. De boer die bij neergaande maan zaaide en opkomende maan oogstte, dus blijkbaar al rekening hield met de sapstromen van de plant (toen ze nog niet eens meetbaar waren). Je vond zelf de weg naar huis wel of vertrouwde op het instinct van je lastdier.

Zelfs de gedomesticeerde hond van ons komt na ieder ‚eigengereid’ ommetje wel weer zonder ongelukken thuis en wat blijkt: ook de trekvogels zoals duiven die weer naar hun eigen til terugkeren blijken zich vooral te oriënteren: heel gewoon op het landschap. Dwz: ons bebouwde landschap, het is wetenschappelijk bewezen/ waargenomen. Ze volgen grotendeels de bewegwijzering vanuit de lucht en vliegen langs onze: hoofdwegen. Kortom de natuur is helemaal niet dom. En wij laten ons blindelings leiden door een gps en buienradar. Blijven thuis terwijl het uiteindelijk toch eigenlijk niet gaat regenen of gaan op weg en shit…overvallen worden wij door een storm, regen en bliksem en het regenpak ligt thuis, dus..

Van de week vond er een flinke aardbeving plaats in de stad Groningen. Wij zaten in de luie stoel in het buitenhuis rustig naar spelende eekhoorntjes op Piccardthof te kijken. Beestjes die druk waren hun nootjes in de tuin te begraven (en weer te vergeten) en geen enkel signaal van gevaar afgaven. Niks van gemerkt! Ons huis in stad stond er nog bleek later en slechts hier en daar elders gaf het plaatselijke (wel behoorlijke) problemen. Ben benieuwd of aldaar de diertjes en vogeltjes wel op de vlucht zijn gegaan, of zou het een fabeltje zijn. Ik herinner me dat bij de laatste grote tsunami alle dieren op Thailand uren van te voren verschrikt begonnen te rennen allemaal dezelfde kant op, en mensen niet luisterden naar deze signalen. Ik denk altijd dat er heel wat doden/slachtoffers voorkomen hadden kunnen worden. Maar misschien zijn dat alleen romantische gedachten. Omdat in de natuur alles op elkaar afgestemd lijkt, alles een doel dient en dat het ergens op aard misschien nog iets goed is en gewoon klopt. Of misschien gewoon omdat het dierendag is vandaag. Gelukkig waarschuwt de telefoon ons altijd tijdig met de: ‚Breaking News’ Pling. (alweer een pling in ons leven, de zoveelste…)

Maar dan; de telefoon, vroeger kende je uit je hoofd de telefoonnummers van je pa en moe, broer en zus , de dokter en al je vrienden uit je blote hoofd. Op school kreeg je nog hoofdrekenen (hardop voor de klas) en je schreef al je kerstkaarten vrijuit met straat, huisnummer en later de postcodes zo uit je hoofd hopla. Je zou soms denken dat al het digitale gemak ons bakken met intelligentie kost.

Wel, ja en nee. We weten het niet helemaal.

Een artikel in de NRC 5 okt14 vertelt mij dat er onderzoeken zijn gedaan en spellen ontwikkeld om je brein te trainen. Critici reageren daarop met het commentaar dat dat niet je intelligentie verbeterd maar je werkgeheugen. Dat zijn 2 losstaande dingen want deze training verbeterd het gebruik van je hersenen, maar niet je IQ. IQ is wat je weet en werkgeheugen is wat je kunt doen met wat je weet. (nrc 4 okt14 „Slimmer worden met een spel: vergeet het maar”) Wat geeft het: dat zeggen de andere onderzoekers; het werkgeheugencapaciteit voorspelt beter welk cijfer een kind zal halen dan zijn IQ. Een hoog IQ is geen garantie voor succes op school of daarna. Maar zijn werkgeheugen bepaalt hoe goed hij/zij is in het werken naar lange termijndoelen, hoe goed ie zich afsluit voor afleidingen en hoe positief hij/zij de zaken bekijkt. Je leert nl elementen vasthouden en combineren en beter de aandacht verdelen. Dit is dus allemaal weer te trainen. Andere opmerkelijke gunstige effecten op het brein waren: goede voeding , weinig eten, rust, structuur, opruimen, fysieke beweging en nieuwe uitdagingen in je leven. Een beetje wandelen in het bos en mediteren, op een bosbes kauwen zijn de betere geheugensteuntjes zeg maar. En onze hond, tja die wil na 10 jaar pet food nog steeds naar buiten achter kat&konijn aan. Daar kan blijkbaar geen blik Bonzo tegenop…

Blijkbaar wil dat zeggen dat we iets moeten kunnen terug winnen van wat we ooit zijn kwijtgeraakt. Kortom het leven zelf. Een overdaad aan informatie, tijdgebrek, stress en met pensioen gaan ondermijnen dit alles. Dit geldt met name de Westerse Mensch. Die druk druk druk en dan plof op vakantie weer druk en plof met pensioen z’n hele draad kwijt is. Blijkbaar is het beter minder te werken en meer eigen zinvolheid te creeëren voor de langere termijn zeg maar.
Het bleek b.v. beter om niet volgens recepten te koken maar een recept kort op te nemen (in grote lijnen) en dan uit het hoofd te gaan koken (met eigen invulling). Dit alles kun je als blauwdruk over veel dagelijkse levenshandelingen te leggen. Wel, vervolgens krijgen we nu dus allerlei nevenverschijnselen als slow food, slow cooking, joggen, pyamadag, chillen, grow your own, actieve vakanties naast de kantoorbaan etc etc. want roken mag niet meer en staan naast je buro is het nieuwe roken wel soms is het vergezocht, of te wel versplinterd, dat leven van ons.

Dus hoe belangrijk is het om je IQ te verbeteren of angst te hebben ze te verliezen. Want de vraag is nog maar of dat wat je weet garant staat voor in hoeverre je iets begrijpt en er ook naar handelt.
Graag sluit ik mij wederom aan bij oosterse wijsheden. Dat in het midden alle wijsheid ligt.

Als wij ons instinkt blindelings volgen dan voldoen we alleen aan eerste levensbehoeften, sloegen waarschijnlijk bij Tsunami of aardbeving tijdig op de vlucht maar wellicht lukte het ons dan niet om een goed gefundeerd huis te bouwen of zoiets als digitaal verkeer te ontwikkelen.

Laten we ons uitsluitend meeslepen door de industriele en digitale revolutie dan worden wij daar blijkbaar door geleefd en raken we overspannen en uitgeput, het tast creatieve mogelijkheden aan en we wensen elkaar hier dus…succes mee…. En kunnen wij ons dan bv heel snel verplaatsen zonder ons om het weer te bekommeren. Maar welk doel volgen we dan. Waarvoor gebruik je je snelheid van leven. Is het niet je carriere? je ego? nieuw bezit etc wat je deze dingen ‚nodig’ doet hebben. Zodat je je bij een burn out erachter komt dat het leven ook andere doelen en zin kent.

Ik wil geenszins kritiek uitoefenen op het huidige tijdperk waarin we leven, het biedt ons vele vele mogelijkheden, maar kunnen we ook goed met keuzevrijheid omgaan? Of is dat de volgende stap. Dit te leren? Wellicht moesten de kinderen van huidige generaties iets leren op school bv wanneer je telefoon uitzet en met ze de natuur in gaan om plant&kruid&vogel te onderscheiden. Te leren hoofdrekenen , daarna veel te onthouden (maar dan ook uit doodgewone belangstelling voor de ander) meer lichaamsbeweging, wat gezond eten is en deze zelf te verbouwen, structuur, maar geen regimes, vastigheden en ook de relativiteit ervan en dus nieuwe uitdagingen als je er aan toe bent. (want spoort het met je persoonlijke doelen) Concentratie en ontspanning, kennis en creativiteit, techniek en groen, sport, spel en muziek tegenover alleen leren, vasthouden en loslaten, tijdelijkheid en lange termijn denken. Zin en verplichting; vrijheid en verantwoordelijkheid. Allemaal dingen die in de mens eigenlijk niet te scheiden zijn maar samen gaan tot een zinvol geheel.
Kortom. De eigen BALANS! De kunst ervan. Leven.

Het is nu eenmaal handig dat je onthoudt waar je sleutels liggen terwijl je je aan creatieve processen overgeeft, kennis vergaard of socialiseerd via het net of buiten…. (ahum)

Wat ons als mens van de natuur onderscheidt was meen ik immers dat we in staat zijn niet naar de eerste behoefte te handelen maar deze uit te stellen om aan een andere (betere, slimmere of ‚hogere’) te voldoen. We kunnen ons hier meer bewust van worden en kiezen voor een beter soort leefomgeving, beter en divers onderwijs, contact maken met de natuur, jezelf , gezonder leven en tegelijk gebruik maken van de kennis waar we dank zij dat internet bij kunnen, maar geen eenzijdige spelletjes; vooral buiten spelen! Oud en jong! Zingen, breien, fotograferen wat jij doet. (ik doe wat ik doe) Kortom hoofd, hart en handen in balans brengen met elkaar. We moeten respecteren dat het digitale tijdperk steeds meer deel van ons leven zal uit maken. Gelukkig zal elk apparaat altijd een aan- en uit knop in zich dragen. Want wat ik doe dat ben ik.
En dan kun je je leven leven zoals je dat werkelijk wilt.

Trouwens het is een heel oud gezegde dat wijsheid is waar hart en verstand elkaar raken. Ik heb er een leven lang over gedaan om uit te vinden wat dat eigenlijk in wezen betekend, voor mij dan. En er naar te handelen, tja leerweg 2. Maar het voelt goed en oprecht. Dit houdt geen moralisering in. Maar blijdschap. Het leven zelf wijst je de weg wel. Zonder GPS.

Hartelijke groenten Ada Besselink

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s