Kliekjes eten, ach toe!!

417425_342902072416435_1668844927_n
In een artikel van de nrc april-13 “kliekjes met gereanimeerde prei.” wordt een beetje een laatdunkende naamgeving toegedaan op ons hoogst culinaire goed: nl dat van de overleving. (een evolutionair feit) Het artikel behoort inmiddels zelf tot ‚overdedatum-jouralistiek’ maar dmv aanhalen&oppimpen deels hergebruikt.

Hierin wordt overigens heel smakelijk beschreven hoe enkelen onder “culifreaks” op Twitter het ouderwetse idee van kliekjes dag deed herleven en dat die dan gehouden wordt op vrijdag omdat de meesten onder ons op zaterdag weer gaan shoppen, en dan wordt de koelkast eens mooi leeggegeten zeg maar. De schappen in de super worden bijgevuld en door ons meteen weer leeggemaakt. Eerst restjes opmaken is dan handig. Zo’n initiatief heeft dan weer een goed bekkende naam nodig vergelijkbaar met meatless monday, holey haringtime, regenachtige rijstdagen (je hoeft er niet uit), dadels op dinsdag natuurlijk, worchersauce day op woensdag of zemelen op zaterdag (over eten wat niet gekookt hoeft). Maar Vrijdag kliekjesdag ..dat klinkt nou eenmaal helemaal nergens naar.

Nu is het kliekjes verwerken iets uit de ‚oorlog’ denk je nu, echter niets is minder waar. Vele van onze culinaire overblijfselen uit alle mogelijke culturen zijn inmiddels verheven tot de hoogste keuken (op zijn nederlands gezegd). Men denke hierbij aan couscous, pizza, stampotten, paella, curry’s, chutney , soepen en nog veel en veel meer crea’s om bevoorradingen tot eetbaar te verheffen zo niet langschalig houdbaar te doen zijn. Zoiets als een mummie dus waar we dan gezellig een wekelijkse herhaling op proberen te posten. Het is de mens eigen zo schijnt. Totdat het gaat ruiken natuurlijk.

Aangezien ik op vrijdag kook voor mijn afhalende gasten kan ik zelf natuurlijk het best zelf op zaterdag of zondag kliekjesdag houden. Dat wil zeggen dat de houdbaarheidsdatum van de gekookte delen op vrijdag wel over het weekend “heen” getild moeten kunnen worden.
We houden immers niet van salmonellaatjes en ehekjes laat staan gereanimeerde groenten en snotachtig ‚ogenden’. Wel, de truuk is natuurlijk om er altijd iets heel erg vers, heets en knapperigs op het laatst aan toe te voegen. Zo volgt er dan naar mijn bescheiden mening op de devils thursday een fearless friday wat best wel weer een mooie naam is. Freaking Friday. Vrolijke vrijdag gevolgd door zilte zaterdag&zoete zondagen. Mochten de maandagen erop blauwgrijs verkleuren dan is het tijd om de koelkast op te schonen.

Maar stiekem vind ik kliek nog steeds wel een van de mooiste woorden uit de Nederlandse taal; knus en ouderwets en het “mag” weer helemaal in het kader van voedselrecycling want de kliek die men niet nuttigt verdwijnt anders in de kliko wat taaltechnisch gesproken best verwantschap met elkaar zou kunnen hebben.

Zo denken de meeuwen&de milieudienst er ook over zodra de visboeren van de markt wegrijden (en soms andere zwervers en jutters) ; de hond die al het “gefundeness fressen” in de bosjes in ’t plantsoen niet versmaad en er zelden ziek van wordt; en zo deed mijn oude opoe het ook. En die had ook niet eens een koelkast op stroom maar een kelder en een vliegenkastje in het koudste hoekje in het huis. Piepers uit de tuin jassen, en Truusje de kip die de afgelopen weken wat pips zag die nog maar een heel klein beetje geplukt hoefde, ingemaakte bloemkool van x-aantal jaren terug want wij die de oorlog hadden meegemaakt of zelfs 2! deden niet overdreven tuttig over de houdbaarheidsdatum. “It must have been something i ate” is zelfs de titel van een culinair boek van Steingarten. Maar dat geldt immers ook voor het geval de kok uitschoot met kaneel of andere aphrodisiacum, met alle gevolgen van dien! Soms gaat het weleens mis maar meestal gaat eigenlijk het gewoon goed, beter, zelfs best en lijken die data op verpakkingen wel puur een verzinsel. Wat ons allen verbaasd natuurlijk (?). En het ‚opmaken’ dwingt je tenminste om creatief te zijn met wat IS. Het zelfde geldt eigenlijk voor koken uit je moestuin. Je trekt je een aardpeer opzij en vind N.Z. spinazie o sterven na dood, de kast open, eitje dr bij, ruikt aan rijstkliek en tegelijk een lade met verbeeldingskracht, ff flink doorkoken en hoppeta : here we come! Het mocht wat heten mijn nieuwe bestseller:” De honderdjarige augurk die uit het raam klom en verdween” of „Plenty More have been Used Before”.

In mijn tuin zie ik de bijna schietende venkel, aangegeten pastinaak en sprietjes bietenblad in de hoek achter de schuur waar ik mijn bonenstokken placht op te bergen, heel veel aardpeer (binnenkort en afgelopen vrijdag was een voorproefje) en een Sinterklaas in het vooruitzicht met bijbehorende pretletter A (die meestal blijft liggen voor een Ander-dag). Wel als ik deze nu eens netjes bewaar en rond Kerst de chocolade omsmelt en/of verwerk tot bonbon of mousse….want wie wat bewaart die heeft wat zei mijn moeder zaliger. Dan heb je dus jaarrond mondvoorraden op die manier. Makkie.

Nu wil het toeval dat kliekjes eerst opmaken hip is. Zelfs Wouter Klootwijk doet het. WEn het is leuk! Zijn nieuwe boek gaat over wildplukken en daarmee is mijn sinterklaas wenslijstje eigenlijk onmiddelijk gevuld. Wedden dat ik die chocolade letters helemaal vergeet op te eten? en met het keukenschort nog om op de bank weg ga zitten te dromen?

Jammer komt het uit in het najaar als de wildpluk periode eigenlijk net voorbij is. Dus we beperken ons deze week tot een menu met de restanten uit de moestuin aangevuld met wat de markt biedt en de reklame boodschap van de Jumbo waar anderen voor mij gevist hebben.
Wist je dat de Jumbo onlangs iets aan zijn plofkip-beleid heeft verandert? In tegenstelling tot AH?! We zijn er nog lang niet, maar het is weer zo’n stapje de goede richting op. Voor info zie de website van Wakker Dier.

Dan nog een dringend verzoek. Enkelen van jullie zullen het Lopend Vuurtje ontvangen of geabonneerd zijn op de groenste-buurtkrant met het verzoek om mee te helpen bij de Coop voor de Voedslebank rond Kerst. Mijn bijdrage zal bestaan uitjullie te verzoeken alle overbodig’s in je kast (opruimen) en wat je niet graag lust van sinterklaas en bv uit je kerstpakket bij mij in te leveren voor dit zelfde doel. Mogelijk volgt er rond die tijd nog een bericht van mij en Carla met nader nieuws. Maar denk er nu vast aan voor je dingen onnodig weggooit. Wellicht kunnen we zelfs restjes bloem en rimpelappeltjes omtoveren tot taart en deze geven aan een berooid mens of gezin wellicht in eigen straat. Bewaar dus gewoon ALLES even komende tijd en ook als het bruikbaar is voor bv vetbollen. Dan wens ik ieder een integer najaar met uitbundig genot. Groent maar weer. Ada

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s