Herkauwen

Over het eten van vlees, man-vrouw en hoe het verhaal zich verhoudt tot de lezer; zijn/haar innerlijk en hoe we alle informatie kunnen en ook moeten aanwenden voor onszelf; aangedikt met verrukkelijke citaten van Woody Allan.

Over het wel of niet eten van vlees en waarom we dat doen is al veel te veel geschreven en gezegd. Net zoals over alle het voedsel trouwens . Ik heb het idee dat we elke uitroep op het nieuws maar klakkeloos volgen en ons vastklampen. Aan de ene kant willen we duidelijkheid (wat is goed/slecht etc)… maar wie kan jou die absolutie geven…wetenschap of devolgendevoedselgoeroe….? en aan de andere kant is het hele onderwerp tegelijkertijd afgeladen met je gevoel erover.

Misschien is het tijd om terug te keren naar wat je er eigenlijk zelf van vindt in plaats van adviezen van anderen te volgen. De berichten volgen elkaar op en spreken elkaar tegen en dan blijkt ook nog dat onderzoeken gedaan worden uit belang van de fabrikant of de een of andere lobby. Dat komt omdat deze onderzoeken niet gescheiden/onafhankelijk worden gedaan. Ondertussen weet niemand nog wat gezond is en wat niet, verdienen de goeroes hun broodbeleg aan jouw en mijn twijfel. Daar gaan we ons in dit artikel dus ook even NIET mee bezig houden, over wat waar is en wie er nou gelijk heeft. Beter is het om open te filosoferen en je geest zo nu en dan even de ruimte te geven voor eigen inzichtelijke en voelbare interpretatie.

Over hoe literatuur werkt of het nu medisch-wetenschappelijk is of niet zal ik u het volgende te denken geven.
“Wat is er nu autobiografisch te noemen is (of wetenschappelijk uit eigen belang) geschreven kunnen we beter loslaten. Wat literatuur aangaat wil de oppervlakkige lezer vaak lezen wat er feitelijk gebeurd is, dat is voor een goed boek in elk geval funest. Het is niet belangrijk wat de dichter/prozaist u wil komen zeggen want de vraag of het geschrevene iets over de schrijver zegt is als heilige koeien naar de slachtbank brengen. Het verhaal achter het verhaal zoeken is zoeken naar roddel of in het beste geval een teken van een luie geest. Door het vel van de hoofdpersoon te stropen geeft het hem een gevoel van doorgronding. Maar hij/zij komt meestens terecht bij banale en afgezaagde cliches.”

Men kent uit zijn jeugd misschien nog de kermissen waar je zo’n grote kartonnen pop met een afbeelding van een bekende persoon of bodybuilder geverfd en daar boven ipv een hoofd een gat. Erachter een trappetje zodat je je hoofd er door steken kon. Je moest achter de held (of sexbom) langs lopen om je hoofd erdoor te steken om vervolgens op de foto te komen. Dat beeld van jou op de foto….. daar wilde je even op lijken.

Nodigt een goed literair werk je niet uit om je hoofd door het gat te steken van je eigen superheld? En ipv zoals de luie lezer doet die het hoofd van de schrijver hier liever projecteert mag jezelf nu proberen je eigen hoofd hier aan te bieden en te kijken wat er met je gebeurt. Wat zoveel wil zeggen dat de integere lezer de afstand tussen het geschrevene en zichzelf oftewel de personage en het eigen ik wil spiegelen. En daaronder valt ook het banale, duistere, egocentrische wezen dat zich zelf normaal nooit onder ogen durft te komen. Wel hij vraagt niet langer wat de feiten zijn zijn maar vraagt zichzelf iets. Over zich zelf. Men geeft zich bloot met zijn heilige koe en al.

Zoals Woody Allen eens samenvatte: “ Er was nog nooit een blinde in het nudistenkamp….” Men kan dit twee-erlei opvatten en ik gebruik hem voor mijn eigen doeleinden nl jullie iets te laten zien. Speel gewoon eens met de gedachten…en kijk wat je ziet.

Wel, als men vervolgens wetenschappelijk getinte verhalen leest om een voorbeeld te noemen kan het zo:

“Waarom mannen hun bord zo snel leeg hebben” Foodlog dec 2016(ontsteekt er dan een heel groot licht?) “Zij schijnen grotere happen te nemen en krachtiger te kauwen opdat ze sneller kunnen doorslikken.
Vrouwen lijken even snel te kauwen maar kauwen langer op ieder klein hapje. Ook bleek nog dat obese mannen sneller doorslikten maar obese vrouwen juist langer hadden gekauwd. Mannen scheppen ook meer op hun bord als er een vrouw aan tafel zit en het bleek dat mannen overeten om indruk te maken.”

Ook zijn er los hiervan onderzoeken gedaan naar specifiek vlees eten. Het lijkt er een beetje op dat het “mannelijke” imago van vlees eten op zijn retour is gekomen. De industriele productie van voedsel heeft hem als jager uit zijn traditionele rol gestoten (IVM Amsterdam). ( nou en dat klinkt knap zielig he :)) ) Trouwens, heeft de nog wel traditionele man een aparte plek in het “outdoor koken” gekregen en zijn er “twee typen” mannen aan het ontstaan. Het lijkt zelfs zo dat bij het ene type kracht en omvang nog steeds een zekere status geeft en bij het andere type kenmerken als snelheid en lichaamsbeheersing belangrijke kenmerken zijn. Steeds meer mannen zijn : jawel : veganist.

Hoe dan ook, de mens evolueert nog steeds lijkt mij als ik dit allemaal zo lees. Hoe dan ook betracht ik niet te vloeken in een of andere kerk noch vlees-vegaoorlogen te ontketenen. Hoewel, misschien ben ik atheist voor de buitenwereld , wellicht voor God vorm ik de Loyale Oppositie (weer eentje van Woody Allan die ik in dit verband gebruik). Zalig zijn de hebberigen!

Bij het lezen van literatuur vind ik het mooie dat het leidt tot zelfkennis (indien men dat zelf ook wil en kan). Bij het tot zich nemen van pure kennis uit de wetenschap is dat ook mogelijk. Het confronteert immers evengoed. Zoals men zijn “geketende dieren ” in zijn kelders heeft vastgezet omdat we nu eenmaal graag beschaafd willen wezen (of niet) kan het het eigen leed soms een beetje verzachten of transformeren via de humor van het hoofd door de opening van zijn held te steken, of zijn antiheld….. Als uw held veganist is zal hij de vorm aan nemen van een onschuldig angstig kijkend konijn. Maar zijn geketende dieren bevinden zich misschien slechts in de bio-industrie naar zijn eigen zeggen.

Als uw held een breedgeschouderde worstelaar is in een heel klein ‘zwemtuigje’ zend ik u nog een kerstgedachte van Woody Allan: “De leeuw en het lam zullen samenliggen. Maar het lam zal bijzonder weinig slaap krijgen.”

Welnu zullen sensitieve en gewetensvolle mensen zowieso minder slaap krijgen door wat er in de grote wereld zich dagelijks allemaal aandient in vergelijking tot de dikhuidigen en de spierbundels. Ook dat is een mooi punt van introspectie. Want iedereen moet wel slapen uiteindelijk.

En men begrijpt toch wel dat ik hier enorm generaliseer en polariseer?! Nee?

Misschien staat het eten van vlees wel inmiddels als beeld voor het verwezenlijken van eigen diepere oerverlangens met een (ooit)evolutionaire bijbedoeling (of wordt het in de wetenschapsmedia zo neergezet. Wellicht zette het krachtige kauwen van een brede mannenkaak tegenover ons aan tafel ons ooit aan tot een “onmiddelijke kinderwens” van de tegenover zittende partner of iets dergelijks en zorgde dit gegeven doelbewust voor een sterk nageslacht en sterke leiders. Overleven maar mensen!

Echter mi zijn we inmiddels aangeland in het tijdperk van het intellect en zullen het schaap en het lam nog een tijdje onrustig naast elkaar moeten liggen in het stro van de wederzijdse verbeelding. Evolutie van technieken kan dan wel snel mogen gaan, evolutie van mens en plant en dier nemen dikwijls honderdduizenden jaren in beslag.

En inmiddels laten ook vrouwen aan tafel zich steeds minder snel leiden door het ‘gevoel’ van wie het grootste stuk vlees krijgt opgeschept. Wellicht was dat wat ooit bepaalt door genen en hormonen  hier ook in nieuwe ontwikkelingen past  want ook zij/ik eten tegenwoordig meer vlees en we roken en drinken dat het een lieve lust is.

Klinkt dit als emancipatie? Denk daar maar eens over na. Ook onze genen veranderen mogelijk in de tijd door bewustere /andere keuzes te maken.

Met mijn verbeelding is in elk geval niets mis. Hoe zit dat bij jou? 😉

Het blijkt nl om een voorbeeld te noemen dat onze hemoglobine gehalten altijd een stuk lager hebben gelegen (bij vrouwen dus). Mogelijk is dit ooit evolutionair genetisch bepaald en vijzelen wij ook ons HB inmiddels op om soortgelijke krachten te vergaren of andere- of zou het zo wezen dat dat juist niet gebeurt (of niet meteen) en dat we met een ijzer overschot in het lichaam komen te zitten en de lever (dubbele) problemen krijgt. Ik zou graag weten hoe dat werkt op den lange duur. Ik verordoneer om onderzoek!

In elk geval blijken de gevolgen van in relatief korte tijd evenveel alcohol en tabak bij vrouwen en mannen niet te best uit te pakken voor ons dames. We hebben inmiddels evenveel hart en vaatproblemen. Het lastige van wetenschap is dat ook inmiddels is gebleken dat medicatie en vele  onderzoeken de laatste eeuw uitsluitend op mannen is gedaan omdat zij een gelijkmatiger (test)beeld zouden geven. (De vrouw is dus in geen enkel onderzoek betrokken geweest slechts om de reden dat wij menstrueren) en mochten we lange tijd zo ook nog eens de vruchten plukken van de vele vele bijwerkingen van te hoog toegediende doseringen in medicatie met alle gevolgen daar weer van. Dus wat weten we tot nu toe: “Weinig”, zoals ik in de inleiding als aankaartte. Er is te veel achtergrondruis. Zo vormt men toch geen helder koor niet waar?! En we grauwen en we blaten naar elkaar…

Wellicht heeft het ooit in de oertijd nut gehad de jager het grootste stuk vlees toe te werpen, het recht van de sterkste gold immers (maar dat sterke was puur fysiek). Het zou me niet verbazen dat dat de vrouw met haar lagere HB haar “afhankelijker maakte of liefdevoller of ontvankelijker” het mag van alles heten alleen wat het ook was in deze tijden geldt het niet meer. Het tijdperk van het intellect kan goed betekenen dat er uiteindelijk de “intellectueel”sterksten aan het roer komen te staan in bv de wereldpolitiek, en dat zijn in veel opzichten toch vrouwen. In elk geval scoren ze hoger op school, dus daar ligt het niet aan. En nog steeds is het Universiteitswezen (en de rest trouwens ook ) een mannenwereld. En wellicht helpt voor het intellect een heel ander metaal in het bloed dan ijzer. Maar daar ga ik niet over.

Enfin, hoe het een hier tot het ander leidt in mijn hoofd ga ik u dus ook niet zeggen. Als het goed is vormen het stellen van vragen weer nieuwe-. Ieder heeft trouwens zijn Stokpaarden en bovendien is ook dit geschrevene uitsluitend bedoeld ter eigen ontwikkeling en inzicht, en bovendien met een minimum aan kennis geschreven. Dus als u zo vriendelijk zou willen zijn uw hoofd zo nu en dan door het gat van een wolf en tevens dat van een schaap te steken (en daar zitten ook wetenschappers tussen). En noteert wat u vervolgens doet om beter te kunnen slapen……er liggen altijd massa’s onbevredigende antwoorden zeer voor de hand. Ik meen dan ook dat het het beste is als wij beiden die helemaal voor onszelve houden,

mvg
Ada Besselink 20 dec 2016

“Ik denk veel aan de toekomst omdat ik een groot deel van de tijd daar door moet brengen” Woody Allan

_dsf5679

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s